Forum over (misdaad)romans

De afgelopen verregende Belgische nationale feestdag las ik een literair kleinood: De ongewone lezer van Alan Bennett. De novelle gaat over de Britse, bijna tachtigjarige queen, die op een morgen achter haar verwende hondjes aan rent en zo op de bibliobus stuit, die daar staat voor het personeel van het kasteel. Ze wil zich verontschuldigen voor het enerverend gekef van haar lievelingen en daarom hijst ze zich in de bus. Uit beleefdheid ontleent ze een boek, en vanaf dan heeft de leesmicrobe haar te pakken, zeer tot ongenoegen van haar entourage die merkt dat de queen liever leest dan zwembaden opent... Bovendien heeft het lezen nog een andere, ongewenste bijwerking: de queen wordt menselijker! Ze herkent zichzelf en anderen in de personages waarover ze leest, en ze kan zich voortaan beter inleven in anderen. Grappig verhaaltje! Maar dan nu de stelling...

Lezers kunnen zich beter inleven in anderen dan niet-lezers.

Klopt dat? Zijn wij vanuit onze leeservaringen empathischer? Herkennen we onszelf en anderen in personages?

De queen verwoordt het zo: "Hoewel ik Shakespeare niet altijd begrijp, is Cordelia's uitspraak 'Ik kan mijn hart niet naar mijn lippen tillen' er een die ik grif kan beamen. Haar situatie is de mijne."

Drie maal 'ja' op je vragen, Gerd.

Door fictie te lezen maak je kennis met de gedachten van anderen, en hoewel het leuk is om overeenkomsten met je eigen gedachten te zien en dingen te herkennen, is het minstens even interessant om meningen te lezen die van de jouwe afwijken en je daarin in te leven.
Ik ken diverse mensen die nooit een boek lezen en hoewel iedereen daar natuurlijk vrij in is, vind ik toch (stiekem) dat ze veel missen.

Lijkt me een leuk boek, trouwens, 'De Ongewone Lezer' van Alan Bennett.

Ik ben het er ook mee eens. Ik denk dat het kijken van films eenzelfde effect kan hebben trouwens. Hangt natuurlijk wel af van het type film.

_________________

Ontkooien op allerlei fronten. Adriaan van Dis.

Ik ga mee in de stelling. Als lezer vraag je trouwens van de auteur dat hij/zij met personages afkomt met wie je je kan identificeren. Je oefent a.h.w. je empathische vermogen met elk boek dat je leest.

Verder zijn mensen die van boeken houden vaak mensen met een rijke fantasie, wat best wel handig is als het over inlevingsvermogen gaat.

_________________
"We are the ones we've been waiting for."
B. Obama

Ik zou graag volmondig JA zeggen, maar er is een keerzijde:
Een lezend persoon is in de "lees-modus" toch vaak in zichzelf gekeerd en zondert zich in die hoedanigheid van de rest van de wereld af, wat op dat moment door derden als weinig empatisch opgevat zou kunnen worden.

Ik voel meer voor de stelling van Guido.
Geen geduld voor het geleuter van anderen, de lezer leest liever.

Empathische mannen bestaan die wel?

_________________
Blue Owl Weblog - Blue Owl Books

Ik neem aan dat de modale lezer toch ook af en toe wel eens NIET leest? En tenzij hij/zij zich de luxe van een privé-eiland kan permitteren, zijn er op dat moment wél contacten met anderen.

_________________
"We are the ones we've been waiting for."
B. Obama

Ik zag er net nog een in de spiegel...

_________________
Wie dit leest, verspilt zijn tijd...

Ik leef met je mee

_________________
deboekenplank : Naslag boekenbytes : Webwinkel

Ik ga grotendeels mee met Guido.
Als ik door een boek gegrepen ben (bij de kladden, maar meestal bij de strot), kan ik ineens onbewust behoorlijk autistische trekjes vertonen, zoals niet aanspreekbaar, gestelde vragen niet horen, of überhaupt niet reageren.
Ik ben dan een aantal planeten verder dan dit aards bestaan .
Hetgeen niet altijd slecht aanvoelt.
Hoewel....: het 'voelen' (van de buitenwereld) als empatisch synoniem dan juist geheel afwezig is.....
Lástiiiiig...! zou Bert Visscher zeggen

Een lezend persoon is wat anders dan een lezer, lijkt mij. Ik beschouw mijzelf als een lezer, terwijl ik op dit moment geen boek lees, maar achter de pc zit.
En als lezer ben ik het eens met de stelling.

Conclusie: de lezer is een aimabel persoon, behalve als hij leest

_________________
De wraak van de dodo
Italibro

Ik denk dat dat vrij goed samengevat is, JeB!

_________________
"We are the ones we've been waiting for."
B. Obama

Hoe gaat dat spreekwoord ook al weer?
Iets met een spijker en een kop...

Fantastisch gezien!!
En herkenbaar Als ik midden in een spannend boek zit, moeten ze mij ook niet te veel aan mijn kop komen zeuren