Forum over (misdaad)romans

Tot nu toe is het zeker wat. Ik wil niet te vroeg juichen, maar na honderd pagina's ben ik wel enthousiast. De vraag is of de schrijfster dit het hele boek kan volhouden.

Tobias is na zijn ontslag uit de gevangenis weer bij zijn vader gaan wonen. Hij komt er achter dat zijn ouders een aantal jaren geleden gescheiden zijn. Zijn ouders wonen in een klein dorpje waar iedereen elkaar kent. Zijn moeder kon er niet meer tegen dat ze alles verloren, omdat hun zoon twee meisje heeft vermoord.
Inmiddels heeft er een misdaad plaats gevonden. Er is een vrouw van een voetgangersbrug op een voorbijrijdende auto gevallen. Er zijn getuigen dat ze van de brug af is geduwd.
Daarnaast is er op een verlaten vliegveld van de Amerikaanse luchtmacht een menselijk skelet gevonden.
Langzamerhand krijg je het idee dat de bewoners in het dorpje van alles te verbergen hebben.

Ik heb vanmiddag nog een stukje gelezen. Het is inmiddels duidelijk van wie het skelet is. In het dorp is het niet pluis.
Ik lees nog steeds met veel plezier.

Allemaal goed en wel, maar ging jij niet afwassen?

_________________
De wraak van de dodo
Italibro

Ik heb eerst gelezen en daarna afgewassen.

Ik ben aanbeland bij pagina 189. Het boek kan me erg bekoren.
Er gebeurt voldoende. Er zitten goede plotwendingen in. Het leest lekker weg en het is ook nog eens redelijk spannend.
Inmiddels is er weer een meisje vermist.

Ik kan verder niet zoveel vertellen, omdat ik bang ben dat ik dan teveel van de inhoud weg geef. Dit zou wel eens een aanrader kunnen worden.

Leuk om te horen. Dus niet alleen maar de propaganda-machine....

_________________

Ontkooien op allerlei fronten. Adriaan van Dis.

Ik ben over de helft en het boek verveelt nog niet.
Ik krijg langzamerhand wel een beetje het idee in welke richting ik de dader moet zoeken.
Drie sterren en hoger, alles is nog mogelijk.

Uit!
Later meer.

Gisteravond heb ik tot 23.30 gelezen. Toen heb ik het boek maar weggelegd, omdat vanmorgen om 06.00 de wekker ging.
Vanmorgen was ik rond 05.00 wakker en ben ik verder gaan lezen. Om 06.10 was het boek uit.
Ik heb erg van Sneeuwwitje moet sterven genoten. Het verhaal zat goed in elkaar. Er gebeurde meer dan genoeg. De personages waren goed uitgewerkt. Nele Neuhaus heeft een erg prettige schrijfstijl.
Voor mijn eindoordeel twijfel ik tussen vier en vijf sterren.
Wat mij betreft mag er meer van Nele Neuhaus vertaald worden!

In januari 2013 verschijnt een nieuw boek van Nele Neuhaus, Diepe wonden. Dit boek ga ik zeker weer lezen.

Goed bericht, zal tijd worden, helaas duurt het nog even.

Wat goed zeg!
En ik wil absoluut ook haar volgende boek.

_________________
Lezen is genieten.