Forum over (misdaad)romans

Ik had naar aanleiding van een positieve recensie in de Volkskrant aangeschaft: Margaux Fragoso – Tijger, tijger. Nu.nl schrijft:
Het boek gaat dus over een meisje dat slachtoffer is van een pedofiel. Dat is natuurlijk vreselijk. Maar ik vind het daarom nog geen goed boek. Voor mij blijft het bij uitgesponnen ervaringen. Dat is een mening. Maar het lijkt not-done een boek over een dergelijk heikel onderwerp niet goed te vinden. Ik heb het gevoel dat je zoiets eigenlijk niet mag zeggen. Je mag een slachtoffer die een boek schrijft over vreselijke ervaringen niet afbranden.
Dat maakt erg onvrij. Dat heb ik vaker met boeken over persoonlijk leed.
Herkenning?

_________________

Ontkooien op allerlei fronten. Adriaan van Dis.

Mee eens, en niet alleen als het om boeken gaat, trouwens.

Ja. Vind ik ook.

_________________

Ontkooien op allerlei fronten. Adriaan van Dis.

Het onderwerp staat wat mij betreft redelijk los van de kwaliteit van het boek, maar ik begrijp heel goed dat je wellicht toch eerder geneigd bent om het gaspedaal niet heel diep in te trappen bij een negatieve review.

Ik heb dit boek toevallig ook gelezen en had er ook wat moeite mee.
Maar ik zal persoonlijk niet gauw een negatieve kritiek geven op zo'n soort boek, omdat ik ervan uit ga dat het boek geschreven wordt als egodocument om ervaringen te verwerken , om anderen die ook zoiets meegemaakt hebben herkenning te bieden en om, zoals in dit geval, andere mensen te waarschuwen voor zulke lieden en niet om anderen "leesplezier" (beetje raar woord in dit geval) te verschaffen. Als het daarbij ook nog leesbaar is, is dat natuurlijk mooi meegenomen en bovendien bereikt de schrijver dan een breder publiek, zoals bijv bij Sybil (dit is overigens geen egodocument, maar geschreven door een behandelaar, die daar qua roem een stevig graantje van meegepikt heeft) en Ik heb je nooit een rozentuin beloofd.
Maar niet iedereen die ellende meemaakt heeft het in zich een boek te schrijven zoals bijv de bovenstaande 2 voorbeelden, die dan ook wereldberoemd zijn geworden.
Een ander voorbeeld is Indische Duinen van Van Dis, een boek wat minder geschreven is als egoducument, maar meer als "literatuur" Ik persoonlijk vind dat je op zo'n boek sneller kritiek kunt hebben, mede omdat in dat laatste geval er waarschijnlijk ook fictie in verweven is.